บทที่ 363 ลานบ้านคนอื่นมีหญ้าขึ้น ส่วนลานบ้านข้ามีเงินทองแท่งงอก

บทที่ 363 ลานบ้านคนอื่นมีหญ้าขึ้น ส่วนลานบ้านข้ามีเงินทองแท่งงอก

หลิงอวี่ยังคงตกตะลึงอยู่

เหลียนเตาเตรียมจะกลับแล้ว “เอาละ ข้าไปแล้ว”

หลิงอวี่ได้สติกลับมา “เดี๋ยวก่อน ทำไมเจ้าถึงให้ข้าช่วยหาเมียให้?”

คราวนี้เหลียนเตาเป็นฝ่ายตกตะลึง “ยังต้องถามอีกหรือ?!”

เห็นเหลียนเต้าตกใจขนาดนั้น หลิงอวี่อดคิดไม่ได้ว่า หรือข้าไม่ควรถามจริง ๆ?

เห็นหลิงอวี่ไม่พูดอะไร เหลียนเตาก็เอ่ยว่า “ไม่มีธุระแล้วใช่ไหม? ถ้าไม่มีข้าไปละ”

“อ๊ะ?” นางเป็นท่านอาจารย์ของเหลียนเตา อีกทั้งเหลียนเตาก็เป็นเด็กกำพร้า หากคิดแบบนี้ การที่เหลียนเตาขอให้นางช่วยหาภรรยาให้ก็พอฟังขึ้น “อ้อ”