กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 353 ความทุกข์สุขของมนุษย์มิอาจเข้าใจกันได้
จิ่นอวี่ฝึกวรยุทธ์กับหวังลี่เหยี่ยนมาตั้งแต่อายุ 3 ขวบ หากนางวิ่งเต็มฝีเท้าไล่ตามสักพักก็จับได้แล้ว แต่นางเป็นอาจารย์อาหญิง ต้องไว้หน้าเสี่ยวอู่ศิษย์หลาน
เสี่ยวอู่ศิษย์หลานเป็นเด็กผู้ชาย ทั้งยังอายุมากกว่านางและตัวสูงกว่านาง
หากนางจับเสี่ยวอู่ศิษย์หลานได้ เขาคงเสียหน้ามาก แล้วก็คงยิ่งไม่อยากเล่นกับนาง “เสี่ยวอู่ศิษย์หลาน อยากกินเนื้อย่างไหม? อาจารย์อาหญิงจะย่างให้ เนื้อที่อาจารย์อาหญิงย่างหอมมากเลยนะ”
เสี่ยวอู่อยากกิน แต่พ่อเพิ่งกำชับเขาว่าห้ามเล่นกับจิ่นอวี่ เขาถามว่าทำไม พ่อก็บอกว่าจิ่นอวี่แปลงร่างมาจากหมาป่า กินคนได้ “ข้าไม่อยากกิน เจ้าอย่าไล่ตามข้าอีก ข้าไม่เล่นกับเจ้า”