กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 332 ไร้เดียงสาไปหรือ? ฮ่า ๆ ๆ…
หวังลี่เหยี่ยนตักน้ำแกงให้หลี่จินฮวาถ้วยหนึ่ง เวลากินข้าวพวกเขาไม่ชอบให้บ่าวมายืนอยู่ข้าง ๆ “นิสัยอย่างเขา อย่างเร็วก็สองสามเดือน อย่างช้าก็สี่ห้าเดือน”
หลี่จินฮวาก็คิดว่าหวังลี่เยวียนคงไม่เปลี่ยนใจง่าย ๆ หากเปลี่ยนใจได้ง่าย ๆ เขาคงไม่ยืดเยื้อกับแม่นางชิงหย่ามานานขนาดนั้น เมื่อครู่เขาแค่ถูกแผนของพวกนางทำเอามึนงง จึงพูดว่าจะขอคิดดูก่อน
หลิงอวี่มองหวังลี่เหยี่ยนกับหลี่จินฮวาแล้วยิ้ม “ท่านพ่อ ท่านแม่ พวกท่านไม่กลัวหรือว่าเมื่อน้องจิ่นอวี่รู้ว่าท่านอาสี่ควบคุมนางไม่ได้แล้วจะเพลิดเพลินจนไม่อยากกลับ?”