กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 309 ร่วมเคราะห์ด้วยกัน? หนีตายด้วยกัน?
“ไม่ต้อง” ข้าไม่เปิดโอกาสให้เจ้าเข้าใกล้ข้าหรอก “อีกประเดี๋ยวองครักษ์ของข้าก็จะพาทหารทางการมาแล้ว”
อะไรนะ?! องครักษ์หลายคน?! จางหู่บอกว่าข้างกายเขามีเพียงบ่าวติดตามบัณฑิตคนเดียวมิใช่หรือ?
ชิงหย่าอยากออกไปหาจางหู่ทันที
ทว่าหากตอนนี้นางอ้างเหตุออกไป แม้แต่คนโง่ก็รู้ว่านางจะไปส่งข่าวให้จางหู่
ชิงหย่าฝืนเค้นรอยยิ้มออกมา “ท่านมีองครักษ์ด้วยหรือ? ข้านึกว่าท่านพามาเพียงบ่าวติดตามบัณฑิตคนเดียว ตัวท่านเองก็มีวรยุทธ์มิใช่หรือ? เหตุใดยังต้องพาองครักษ์มาด้วย?”
นางยังนึกว่าฝู่โถวเลือดร้อนตามประสาคนหนุ่ม ไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ คิดว่ามีวรยุทธ์เล็กน้อยก็ออกท่องโลกตามลำพังได้แล้ว