กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 307 ร้องไห้กันหมดแล้ว!
แล้วข้าจะไม่ถูกน้ำตาของพวกนางท่วมเอาหรือ?
คราวก่อนที่ส่งพวกนางไปอารามชี ก็เพราะเจ้าตั้งครรภ์ ในวัยเช่นเจ้า การตั้งครรภ์ก็แท้งได้ง่ายอยู่แล้ว ถ้าพวกนางยังทำให้เจ้าโมโห ลูกชายคนสุดท้ายของข้าก็คงไม่เหลือแล้วมิใช่หรือ?
“เอ่อ…ช่วงนี้สือซื่อทำอะไรบ้าง?”
“เขาจะทำอะไรได้? อ่านหนังสือน่ะสิ”
“เขาถามหรือไม่ว่าข้าไปไหน?”
ไม่ถาม “ถามแล้ว”
“แล้วเจ้าตอบว่าอย่างไร?”
“ข้าบอกว่าข้าไม่รู้ ให้ไปถามพี่ใหญ่ของเจ้า”
“……” ทำไมถึงปล่อยให้สือซื่อไปถามคุณชายใหญ่? คุณชายใหญ่มีแต่จะพูดเย็นชาใส่ว่าอนุภรรยาของท่านพ่อกลับมาแล้ว ท่านพ่อไปอยู่กับอนุภรรยาแล้ว “ต่อไปถ้าสือซื่อถามเจ้าอีก ก็ให้คนมาเรียกข้า”