กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 302 ยอมแพ้ก็ดีเหมือนกัน
ปลาของฮูหยินผู้เฒ่าฟางยังไม่ทันยกลงจากเตา ฝู่โถวกับเจวี๋ยโถวก็ดมกลิ่นหอมตามมาถึงแล้ว ส่วนต้าจ้วงไปหาโม่จู๋
ฝู่โถวมองฮูหยินผู้เฒ่าฟางด้วยรอยยิ้มแล้วเอ่ยว่า “ฮูหยินผู้เฒ่า ท่านทำของอร่อยอะไรหรือขอรับ หอมเหลือเกิน หอมจนข้าจะน้ำลายไหลแล้ว”
เจวี๋ยโถวคาบชามเดินไปข้างฮูหยินผู้เฒ่าฟาง แล้วเอาตัวถูไถขาฮูหยินฟาง “อืม ๆ ๆ!” ข้าก็จะน้ำลายไหลแล้วเหมือนกัน
เช้านี้ตอนฝู่โถวเห็นฮูหยินผู้เฒ่าฟาง เขาไม่ได้บอกนางหรอกหรือว่าแค่เห็นนางก็คิดถึงท่านทวดหญิงฝ่ายมารดาของเขา