บทที่ 269 อย่างไรก็ยังทิ้งร่องรอยไว้ในใจ

บทที่ 269 อย่างไรก็ยังทิ้งร่องรอยไว้ในใจ

หลังจากหลิงอวี่ “อวด” ให้นายท่านรองหวังฟังแล้ว นายท่านรองหวังก็ดีกับฝู่โถวขึ้นมาก บางครั้งยังถามด้วยว่าเขาไปเรียนรู้อะไรจากพวกพลทหารมาอีกบ้าง

ในเมืองหลวง ทุกครั้งที่สือซื่อเห็นฉูโถวกับพวก เขาก็จะวิ่งไปหาหลี่จินฮวาแล้วถามว่า “ท่านแม่ ท่านพ่อ พี่สาว พี่ชาย?” หมายความว่าเมื่อไรหวังลี่เหยี่ยน หลิงอวี่ และฝู่โถวถึงจะกลับมา

หลี่จินฮวาตอบเขาทุกครั้งว่า “ถ้าลูกกินข้าวดี ๆ พวกเขาก็จะกลับมาเร็วขึ้น”

หลังได้รับจดหมายจากฝู่โถว หลี่จินฮวาก็อ่านด้วยตัวเองก่อนหนึ่งรอบ อ่านจบแล้วจึงถือจดหมายไปหาฮูหยินรองสกุลหวัง “ท่านแม่ ฝู่โถวส่งจดหมายมาเจ้าค่ะ”

ฮูหยินรองสกุลหวังเหลือบมองบ่าวไพร่ในห้อง “พวกเจ้าออกไปก่อน”

“เจ้าค่ะ”