กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 260 ท่าทีเปลี่ยนไป
ฮูหยินรองสกุลหวังพูดไม่ออก “ข้าจะสอนเรื่องนั้นให้เขาไปทำไม? เขาเรียนมาจากฝู่โถวกับคนอื่น ๆ ต่างหาก จริงสิ สือซื่ออายุสองขวบแล้วนะ (นับอายุแบบจีน) เจ้าไม่ควรไปรับอนุว่านกับคนอื่น ๆ กลับมาจากอารามแม่ชีได้แล้วหรือ?” จะได้ไม่ต้องคอยจ้องสือซื่อทุกวัน
“ไม่ต้องรีบ ไว้หลังปีใหม่ค่อยว่ากัน” พอผ่านปีใหม่ สือซื่อก็จะอายุสามขวบแล้ว ตอนนี้สือซื่อยังแยกท่านพ่อท่านแม่กับพี่ใหญ่พี่สะใภ้ใหญ่ไม่ออกเลย หากไปรับอนุว่านกับคนอื่น ๆ กลับมาอีก สือซื่อคงยิ่งแยกไม่ออก ครั้งฝู่โถวเพิ่งมาเมืองหลวง ตอนนั้นอายุสี่ขวบแล้วยังเข้าใจว่าอนุว่านกับคนอื่น ๆ เป็นแม่ของเขา “เจ้าไม่ได้สอนเขาจริง ๆ หรือ?”