กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 237 อีกหนึ่งปี ข้าจะปล่อยเจ้าไป
เจียงผิงอันคำนวณดู “สี่สิบห้า” หลายปีมานี้เขาใช้ชีวิตอย่างเลื่อนลอย จนลืมไปนานแล้วว่าตนเองอายุเท่าไร
“หา!” แย่แล้ว! ปีนี้พ่อของนางก็อายุสี่สิบห้าเหมือนกัน
เจียงผิงอันคิดว่าหลิวหลีรังเกียจที่เขาอายุมาก “หนึ่งปีให้หลังข้าจะปล่อยเจ้าไป ระหว่างปีนี้ข้าจะไม่แตะต้องเจ้า”
หลิวหลีถามอย่างมีความหวังริบหรี่ “เช่นนั้นท่านเกิดวันไหน?”
“วันที่เจ็ด เดือนเก้า”
หลิวหลีตบอกตัวเองเบา ๆ เฉียดไปนิดเดียว เฉียดไปนิดเดียว! ถ้าเกิดเร็วกว่านี้อีกวัน นางคงต้องให้เขาเทียบฤกษ์เกิดกับพ่อของนางแล้ว พ่อของนางเกิดวันที่หก เดือนเก้า “ท่านอายุน้อยกว่าพ่อข้า”