กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 206 พวกเจ้าทำหน้าเศร้ากันทำไม
เมื่อมาถึงเรือนของฮูหยินรองหวัง นายท่านรองหวังกำลังจะเข้าไปในห้อง หมัวมัวหูก็เดินยิ้มร่าออกมาจากข้างใน
เห็นสีหน้าของหมัวมัวหู นายท่านรองหวังก็วางใจ นางเป็นคนสนิทของฮูหยินรองหวัง หากอาการของฮูหยินรองหวังไม่ดี หมัวมัวหูคงไม่ยิ้มร่าเช่นนี้ “ฮูหยิน ฮู...”
หมัวมัวยกมือห้ามนายท่านรองหวัง “นายท่าน ฮูหยินยังไม่อยากพบท่านเจ้าค่ะ”
“เพราะเหตุใด?”
ยังต้องถามอีกหรือ? นายท่านคงดีใจจนเลอะเลือนไปแล้ว
หมัวมัวหูมองนายท่านรองหวังพลางยิ้ม “ฮูหยินอายุปูนนี้แล้ว...”