กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 202 เอาละ ไม่ต้องสงสัยแล้ว
หลี่จินฮวากำลังคิดจะคุยเรื่องนี้กับหวังลี่เหยี่ยนพอดี “ข้าอยากพาหลิงอวี่ไปพบเถียนหมิงฮุยวันมะรืน ท่านไปบอกท่านพ่อกับท่านแม่ด้วย”
หวังลี่เหยี่ยนบีบแก้มนาง “เจ้าคิดจะให้ข้าไปบอกท่านพ่อกับท่านแม่ว่าเป็นข้าที่ให้เจ้าพาหลิงอวี่ไปหรือ?”
หลี่จินฮวาก็บีบแก้มหวังลี่เหยี่ยนคืน “ถ้าท่านยอมพูดเช่นนั้นก็ดีที่สุด”
หวังลี่เหยี่ยนโอบเอวนาง “ถ้าข้าพูดแบบนี้ จะได้รางวัลอะไร?”
ทั้งสองคนไม่ชอบให้มีบ่าวไพร่อยู่ในห้อง
หลี่จินฮวาจูบแก้มหวังลี่เหยี่ยน “เอาละ ให้รางวัลแล้ว”
แบบนี้จะได้อย่างไร?
หวังลี่เหยี่ยนขบแก้มนางเบา ๆ “คืนนี้ข้าจะจัดการเจ้า ไปดูกันว่าเด็ก ๆ หลงทางหรือยัง”
ใครกลัวใครกัน? “ได้”