บทที่ 197 หย่าภรรยาทิ้งบุตร

บทที่ 197 หย่าภรรยาทิ้งบุตร

ช่างเห็นแก่เงินจนเข้ากระดูกจริง ๆ

เพื่อเงิน ถึงกับไม่เอาทั้งเมียทั้งลูก

สยงต้าเอ่ยกับนายท่านผู้เฒ่าไป๋ว่า “ถ้าเช่นนั้นก็รอหลานสาวข้ากลับมาก่อนค่อยว่ากัน พวกท่านก็รู้ว่าหลานสาวข้ามีนิสัยอย่างไร เดิมทีข้าคิดว่าจะเห็นแก่หลานชายของข้า รอให้หลานสาวกลับมาก่อนแล้วช่วยสะสางเรื่องนี้ให้พวกท่าน”

“หากพวกท่านไม่ยอม เช่นนั้นก็รอหลานสาวข้ากลับมาแล้วนางจะไปฟ้องพวกท่านที่ศาลาว่าการ หลานสาวข้ากระทั่งอาชายแท้ ๆ กับลุงแท้ ๆ ยังฟ้องได้ พวกท่านคิดคำนวณกับนางถึงเพียงนี้ นางไม่ส่งพวกท่านเข้าคุกก็นับว่าแปลกแล้ว”

ยัยเด็กบ้าคนนั้นไม่อยากฟ้องพวกเขาหรอก แต่ถ้าพวกเขาดึงดันไม่ยอมรับปากจนถึงที่สุด ทางเดียวที่เหลือก็คือไปฟ้องพวกเขาที่ศาลาว่าการ