บทที่ 189 ดูซิว่าเจ้าจะอธิบายกับท่านแม่อย่างไร

บทที่ 189 ดูซิว่าเจ้าจะอธิบายกับท่านแม่อย่างไร

หวังลี่เหยี่ยนรับถ้วยชาใบนั้นได้ แต่เพื่อเอาใจบิดา เขาจึงเอี้ยวตัวหลบ หากขว้างถ้วยชาแล้วยังไม่ได้ยินเสียงสักแอะ คงน่าหงุดหงิดแย่

เพล้ง!

ถ้วยชาตกพื้นแตกเป็นสามเสี่ยง

อารมณ์ของนายท่านรองหวังดีขึ้นมานิดหนึ่ง

เช้าวันนี้ ทันทีที่นายท่านรองหวังไปถึงที่ว่าการ หัวหน้าของเขาก็สั่งให้เขาติดตามใต้เท้าหลิวไปอำเภอติ้งเพื่อชำระบันทึกประวัติศาสตร์ประจำอำเภอ อำเภอติ้งอยู่ห่างจากเมืองหลวงราวหนึ่งร้อยห้าสิบกว่าลี้

นายท่านรองหวังได้ยินแล้วก็งุนงง เรื่องแบบนี้ปกติให้พวกหนุ่ม ๆ ในกรมไปทำไม่ใช่หรือ แล้วเหตุใดถึงได้เป็นตาเขา?

ปฏิกิริยาแรกของเขาคือบุตรชายมีปัญหาเข้าแล้ว!