กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 183 โมโหจะตายอยู่แล้ว!
นายท่านรองหวังพยักหน้า “ร้ายแรงมาก ท่านแม่ของเจ้าจะกลับมาเมื่อไร?”
“พออากาศอุ่นขึ้นก็กลับมาแล้ว”
“จริงหรือ?”
“จริง ข้ากำลังจะส่งคนไปรับพวกนางพอดี ออกเดินทางตอนนี้ พอไปถึงอากาศก็กำลังอุ่นพอดี” ครั้งก่อนมารดาของเขาแบ่งองครักษ์ครึ่งหนึ่งมาส่งอนุภรรยาของบิดากลับมา
นายท่านรองหวังวางใจแล้ว ไหน ๆ ก็จะส่งคนไปรับ ย่อมแสดงว่ากลับมาแน่นอน “เจ้าทำงานเถอะ ท่านพ่อไปแล้ว ถ้าคนไม่พอก็เรียกองครักษ์ข้างกายข้าไปด้วย ข้าอยู่ในเมืองหลวงทุกวัน ไม่ค่อยเจออันตรายอะไรหรอก”
“อืม” ดูท่าบิดาของเขาจะร้อนใจจริง ๆ แต่เรื่องของบิดาก็มีอยู่แค่นั้น อย่างร้ายแรงที่สุดก็คงได้พบหญิงงามคนรู้ใจอีกคน หญิงงามคนรู้ใจตั้งครรภ์แล้วรีบอยากเข้าบ้าน
หวังลี่เหยี่ยนไม่ชอบเรื่องแบบนี้ แต่เขาก็ไม่ขัดขวางบิดาไม่ให้รับอนุภรรยา
ประการแรก เขาเป็นผู้น้อย
ประการที่สอง บิดาของเขายังรู้จักประมาณตน ไม่ได้เอาอกเอาใจอนุภรรยาจนเกินไป