กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 97 อวดดาบต่อหน้ากวนอู
หวังลี่เหยี่ยนได้ยินก็หัวเราะออกมา
พอหลี่จินฮวาเห็นหวังลี่เหยี่ยนหัวเราะก็อยากถลึงตาใส่เขา แต่… แต่บนใบหน้าเขากลับมีลักยิ้มด้วย แถมยังเหมือนกับของลูกชายนางไม่มีผิด
พอเห็นลักยิ้มสองข้างนั้น หลี่จินฮวาก็ถลึงตาใส่เขาไม่ลง “เลิกหัวเราะได้แล้ว เจ้ารู้ได้อย่างไร”
หวังลี่เหยี่ยนมองไปทางฝู่โถว นี่คือลูกชายของเขาจริง ๆ หรือ “ข้าแค่หยั่งเชิงเจ้า”
“……”
ฝู่โถวเห็นหวังลี่เหยี่ยนมองตน จึงส่งยิ้มให้เขา