กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 305 ไปช่วยที่เคาน์เตอร์ขายสินค้า
หนึ่งในประโยชน์สูงสุดของการที่มนุษย์ประดิษฐ์กล้องถ่ายรูปขึ้นมา ก็คือการเก็บช่วงเวลาที่ควรค่าแก่การจดจำแต่ผ่านไปในพริบตาเอาไว้ เปลี่ยนใบหน้าอันมีชีวิตชีวาและอบอุ่นตรงหน้าให้กลายเป็นภาพถาวร
น่าเสียดายที่ครั้งก่อนซึ่งสมาชิกอยู่กันพร้อมหน้าที่สุด ซูหนิงซู่ยังไม่ทันคิดว่าจะใช้กล้องถ่ายรูปบันทึกภาพที่ทุกคนมารวมตัวกันเอาไว้ ไม่อย่างนั้นครั้งก่อนคงเป็นภาพครอบครัวที่สมบูรณ์ยิ่งกว่านี้
แต่ครั้งนี้แม้จะขาดฟู่ฉือเจาไป ทว่าทุกคนที่กำลังนั่งล้อมโต๊ะอาหารอยู่ตรงหน้า ต่างก็มีรอยยิ้มเต็มใบหน้า กลิ่นอายที่เรียกว่าความสุขกำลังไหลเวียนอย่างช้า ๆ ท่ามกลางผู้คนเหล่านั้น ภาพนี้ก็ควรค่าแก่การบันทึกเอาไว้เป็นอย่างดี