กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 249 ฉันกลับมาแล้ว
บ่ายวันรุ่งขึ้น ทันทีที่เลิกงาน ซูหนิงซู่ก็วิ่งกลับบ้านจากห้างสรรพสินค้าด้วยความเร็วราวกับกำลังวิ่งแข่งระยะ 100 เมตร ก่อนขึ้นรถจี๊ปประจำตัวของฟู่เจิ้นปัง มุ่งหน้าไปยังสถานีรถไฟเมืองหลวง
ขนาดสิ่งปลูกสร้างของสถานีรถไฟเมืองหลวงยิ่งใหญ่อลังการกว่าสถานีรถไฟเมืองเฉวียนมากนัก
ตัวสถานีรถไฟทั้งหมดก่อสร้างด้วยอิฐหินสีเทา ด้านหน้าคือลานกว้างที่สามารถรองรับผู้คนได้มากกว่าหนึ่งพันคน
ทั่วทั้งลานกว้างเต็มไปด้วยผู้โดยสารที่กำลังเร่งเดินทาง ผู้คนเดินสวนกันไปมา เสียงอึกทึกไม่ขาดสาย และยังมีเสียงรถไฟดังกึกก้องเป็นระยะ ๆ เสียงนั้นดังเข้าหูอย่างชัดเจน