กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 228 เรื่องจบลง
กินแป้งอบไส้เนื้อไปหนึ่งชิ้นก็เหมือนไม่ได้กินอะไรลงไปเลย ท้องยังคงว่างโหวงอยู่ ซูหนิงซู่จึงกินซาลาเปาไส้หมูชิ้นใหญ่ที่ต้วนหรูอี้คีบมาให้เพิ่มอีกหนึ่งลูก แล้วดื่มซุปเผ็ดพริกไทยร้อน ๆ ไปสองสามอึก
คราวนี้กระเพาะที่ว่างโหวงถึงได้ถูกเติมเต็มไปประมาณหนึ่งในสาม ร่างกายเองก็เริ่มฟื้นคืนกำลังขึ้นมาเล็กน้อย
เมื่อท้องไม่หิวโหยอีกต่อไป ความเร็วในการกินของซูหนิงซู่ก็ช้าลงตามไปด้วย เธอคีบเนื้อวัวพะโล้คลุกเย็นบนโต๊ะกินทีละนิด พลางหันไปมองฟู่เจิ้นปังที่อยู่ด้านข้างแล้วถามด้วยความอยากรู้ว่า “พ่อ วันนี้เรื่องนั้นจัดการยังไงบ้าง เล่าให้หนูฟังหน่อยสิ”