ตอนที่ 177 โควตางาน

ตอนที่ 177 โควตางาน

“กริ๊ง ๆ ๆ ๆ”

ภายในสำนักงานที่สะอาดและสว่างไสว จู่ ๆ เสียงโทรศัพท์ที่แหลมบาดหูและเร่งร้อนก็ดังขึ้น ท่ามกลางห้องอันเงียบสงบ เสียงนั้นจึงยิ่งเด่นชัดเป็นพิเศษ

สหายหญิงวัยกลางคนคนหนึ่งนั่งอยู่หลังโต๊ะไม้แดง เธอสวมชุดจงซานสีดำเทาที่เรียบกริบ กระดุมคอเสื้อกลัดแน่นสนิท บริเวณปลายแขนเสื้อและปกเสื้อไม่มีรอยยับแม้แต่น้อย ผมสั้นของเธอตัดอย่างคล่องแคล่วเรียบร้อย ทิ้งตัวลงข้างใบหูเป็นระเบียบ ไม่มีปอยผมส่วนเกินแม้แต่เส้นเดียว ดวงตาและคิ้วสุขุมนิ่งสงบ แผ่กลิ่นอายความคล่องแคล่วเด็ดขาดของคนที่ทุ่มเทให้กับงานออกมาโดยธรรมชาติ