ตอนที่ 169 คุยกันสักหน่อย

ตอนที่ 169 คุยกันสักหน่อย

อะไรนะ???

ทำไมจู่ ๆ ถึงพูดเรื่องนี้ขึ้นมาล่ะ?

แก้มรวมถึงใบหูของซูหนิงซู่พลันแดงก่ำขึ้นมา มือทั้งสองข้างกำสายกระเป๋าสะพายข้างแน่นโดยไม่รู้ตัว ใบหน้าที่เดิมหันไปทางฟู่ฉือเจารีบก้มลงอย่างรวดเร็ว ดวงตาลนลานจ้องมองปลายเท้าของตัวเอง หัวใจเต้นรัว รู้สึกราวกับว่าวินาทีถัดไปมันจะกระเด็นออกมาจากอก

“เธอ เธอ เธอพูดอะไรน่ะ? ฉัน ฉันฟังไม่เข้าใจ เวลาก็ดึกแล้ว เธอมาส่งฉันถึงตรงนี้ก็พอ รีบกลับไปพักผ่อนเถอะ”

พูดจบ เธอก็เร่งฝีเท้า ก้มหน้าเดินเร็วไปข้างหน้าหลายก้าว

แสงไฟถนนสีเหลืองสลัวสาดลงบนร่างของเธอ รอยแดงที่ใบหูยังไม่จางลงแม้แต่น้อย โดดเด่นเป็นพิเศษท่ามกลางราตรี