ตอนที่ 147 ในที่สุดก็ได้พบกัน

ตอนที่ 147 ในที่สุดก็ได้พบกัน

“ถ้าอย่างนั้นเรื่องที่เราออกมาตามหาคน เขาก็รู้แล้วไม่ใช่เหรอ เธอแน่ใจนะว่าเขาจะไม่บอกคุณอาฉัน ถ้าเกิดตอนนั้นเธอไปก่อเรื่องอะไรขึ้นมาอีก อย่าหาว่าฉันไม่เตือน” พอได้ยินว่าเป็นของที่ลุงเขยให้มา ความโมโหในใจของต้วนเฉิงก็ลดลงไปไม่น้อย แต่ในน้ำเสียงยังคงเจือความตำหนิอยู่เล็กน้อย

“เธอคิดว่าฉันเป็นเหมือนเธอหรือไง! ทำอะไรไม่รู้จักคิดหน้าคิดหลัง” ฟู่ฉือเจาเหลือบมองเขาอย่างหมั่นไส้ “ฉันกำชับลุงเขยของเธอเป็นพิเศษแล้ว ให้เขายังไม่ต้องบอกคุณอาเรื่องที่พวกเราไปตามหาเป่าหยวี รอให้ตามหาคนเจอก่อนแล้วค่อยบอก”