กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 145 พล็อตน้ำเน่า
ลุงครับ จับใครได้ก็หาว่าคนนั้นเป็นเด็กที่เก็บมาเลี้ยง ลุงไม่กลัวโดนใครเอาอิฐฟาดกลางถนนจริง ๆ หรือไง
“ฉันว่าคุณปู่เหมานะ” ซูหนิงซู่เลิกคิ้ว สะบัดมือที่เกาะแขนเธอออกอย่างแรง “วันนี้คุณปู่ไม่ได้กินยาหรือไง ถ้าไม่ใช่แบบนั้น แล้วทำไมถึงได้กำเริบกลางวันแสก ๆ แบบนี้ล่ะ นั่นไง ภรรยาปู่อยู่ตรงนั้น รีบกลับบ้านไปกินยาสักหน่อยเถอะ”
พูดจบ เธอยกถุงสัมภาระในมือขึ้นชั่งน้ำหนักเล็กน้อย ก่อนยกเท้าทำท่าจะเดินต่อด้วยสีหน้าราวกับกำลังรีบหนีเอาตัวรอดกลับบ้าน