ตอนที่ 120 เหมือนกันราวกับแกะ

ตอนที่ 120 เหมือนกันราวกับแกะ

“เฮ้อ คนเราหน้าตาคล้ายกันก็เป็นเรื่องปกติ ที่เขตบ้านพักครอบครัวพนักงานของเราก็มีหลายคนที่ไม่ได้มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกัน แต่หน้าตากลับคล้ายกันมาก” พี่สาวคนโตสวี่ยกถ้วยชาบนโต๊ะขึ้นจิบ สีหน้าดูไม่ใส่ใจนัก ก่อนจะยิ้มให้หลิงอวิ๋นด้วยแววตาเปี่ยมรอยยิ้ม

แม้จะพูดอย่างนั้น แต่ตอนที่หลิงอวิ๋นเห็นหน้าตาของซูหนิงซู่ชัด ๆ เป็นครั้งแรกที่สถานีรถไฟ หัวใจของเธอกลับมีความรู้สึกประหลาดพาดผ่าน เธอรู้สึกว่าตัวเองเหมือนเคยเห็นหน้าตาแบบนี้ที่ไหนสักแห่ง มันช่างคุ้นเคยเหลือเกิน

แต่เพราะตอนนั้นอยู่บนรถไฟ และมีโอกาสสูงว่าหลังจากนั้นคงได้พบกันเพียงชั่วครู่ เธอจึงไม่ได้เก็บเรื่องนี้มาใส่ใจ