กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 367 ความอาลัยอาวรณ์
ถังจินเหอยิ้มออกมา “ขอบคุณฉันไม่ต้องหรอกค่ะอา พวกเขาทำงานให้ฉัน ฉันก็จ่ายค่าแรง เป็นเรื่องปกติอยู่แล้วค่ะ”
“ขอแค่พวกเขาตั้งใจทำงาน ฉันรับประกันได้เลยว่าชีวิตของทุกคนจะมีแต่ดีขึ้นเรื่อย ๆ”
มองดูถังจินเหอที่ยิ้มแย้มสดใส เลขาธิการซินก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ
ถังจินเหอเพิ่งเตรียมจะเดินจากไป ก็นึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ “จริงสิคะอา โฮมสเตย์ของฉันคาดว่าครึ่งปีหลังน่าจะสร้างเสร็จสิ้นปีฉันก็เตรียมจะเริ่มเปิดบริการแล้ว ถึงตอนนั้นในหมู่บ้านต้องมีแขกมาเยือนเยอะแน่นอน ปริมาณผู้คนคงไม่น้อยเลยล่ะค่ะ”
“ฉันอยากเสนอคำแนะนำหนึ่งอย่างค่ะ คือเราน่าจะซ่อมแซมถนนในหมู่บ้านกับบ้านของทุกคนนะคะ”