กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 318 กินก็ยังพูดไม่หยุด
พอมาถึงเขตผลไม้ เฮ่อเจียหรานก็รู้สึกว่าสองตาเริ่มมองไม่ทันเสียแล้ว กลิ่นผลไม้หอมตลบอบอวลไปทั่วปลายจมูก
เขารีบเช็ดน้ำสตรอว์เบอร์รีที่ติดอยู่บนปากอย่างรวดเร็ว เดินวนเวียนอยู่ท่ามกลางต้นผลไม้ ก่อนที่สายตาจะหยุดชะงัก “น้องสาวจินเหอ! ลิ้นจี่สุกแล้วเหรอ! ผลไม้ที่นี่โตไวกันจริง ๆ!”
แววตาของถังจินเหอฉายความประหลาดใจเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าพูด “อาศัยขุนเขาติดแหล่งน้ำ ก็ต้องเติบโตได้ดีเป็นธรรมดา”
ตัวเธอเองก็ไม่นึกเหมือนกันว่าในฤดูใบไม้ผลินี้จะมีผลไม้ให้เก็บกินได้มากขนาดนี้
“ขายให้ผมหน่อยนะ ชาดอกไม้ที่ซื้อจากที่นี่ไปก่อนหน้าผมเอาไปให้ผู้ใหญ่ พวกท่านชอบกันมากแถมยังทวงถามผมอีกต่างหาก!”