ตอนที่ 230 ผลลัพธ์ต่างกันในแต่ละคน

ตอนที่ 230 ผลลัพธ์ต่างกันในแต่ละคน

ผู้เขียน: เหลี่ยวเหลี่ยวอวี่จือ

เหมือนกับความรู้สึกเรื่องเส้นลมปราณเริ่นตูของคนสมัยโบราณไม่มีผิด

“ฉันขอทานอีกสองลูกนะ” ถังจินเหอไม่เขี่ยเมล็ดบุปผาต่อ แต่หันไปจ้องต้นผลไม้ที่อยู่ข้าง ๆ แทน

ต้นผลไม้ไม่สูงนัก แต่ลูกที่ห้อยอยู่นั้นดกหนาแน่น ดูแดงก่ำราวกับโคมไฟใบเล็ก ๆ

หมาป่าเฮยผูเถาใช้กรงเล็บกดไว้บนหลังรองเท้าของเธอ “คนหนึ่งคนกินแค่ลูกเดียวก็พอแล้ว กินมากกว่านี้ผลลัพธ์จะกลายเป็นตรงกันข้าม”

ฝีเท้าของถังจินเหอชะงัก เธอเม้มริมฝีปาก “ตกลงก็ได้ ฉันไม่กินแล้ว ฉันจะเก็บลูกหนึ่งกลับไปให้พ่อกับแม่ได้ลองชิม”

เมื่อได้ยินดังนั้น เฮยผูเถาก็เก็บกรงเล็บกลับไป