กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 207 ความโลภและการข่มขู่
เดิมทีฟาร์มไม่ได้เลี้ยงวัว แกะ และหมูไว้มากเท่าไรนัก ถังจินเหอเองก็ตั้งใจจะเก็บไว้กินเองบ้าง
ตอนนี้เมื่อมีอาจารย์แล้ว เธอจึงตั้งใจว่าจะฆ่าหมูในวันพรุ่งนี้เพื่อส่งไปให้อาจารย์ได้ลองชิม
“ก่อนหน้านี้ฉันคิดว่าสักสิบกว่าตัวก็น่าจะพอกิน ใครจะไปคิดว่าเนื้อหมูของคุณจะมีคุณภาพดีขนาดนี้ จนมันไม่พอกินแล้ว หมูหลายสิบตัวที่ขนกลับมาเหลืออยู่ไม่เท่าไรเอง”
ถังจินเหอเดาะลิ้นขึ้นมาอย่างเสียดายพลางรู้สึกหงุดหงิดใจ เธอควรจะแวะไปดูที่ภัตตาคารหมิงซ่านโหลวก่อนที่จะกลับมา
“เอาแบบนี้แล้วกัน พรุ่งนี้ฉันจะดูว่าเหลือหมูอยู่กี่ตัว แล้วจะคำนวณดูว่าขายให้คุณได้เท่าไร”
ขายรอบนี้ไป ฟาร์มก็จะไม่มีหมูเหลือแล้ว คงเหลือไว้เพียงวัวกับแกะเท่านั้น