ตอนที่ 179 อย่าเพิ่งไล่ผมออกนะ

ตอนที่ 179 อย่าเพิ่งไล่ผมออกนะ

รอให้หิมะตกหลังจากนี้ พืชพวกนั้นก็คงไม่โตแล้ว

ช่วงนี้อากาศหนาวเย็นลงทุกวัน ท้องฟ้าในแต่ละวันดูมืดครึ้ม ราวกับจะโปรยปรายฝนลงมาได้ทุกเมื่อ

หลังจากเผยจืออี้จากไป บ้านก็เงียบเหงาลงมาก ไม่มีเสียงเจื้อยแจ้วของเธอทั้งวัน ในช่วงแรกทำเอาถังจินเหอรู้สึกไม่ชินเล็กน้อย

ถังจื่อฮุยถือคิวอาร์รับชำระเงินของถังจินเหอติดต่อกันสองวัน นำสินค้าที่ลูกค้าสามพันคนสั่งไปส่งที่โรงแรมเจี่ยนเยวี่ย จนตัวเขาซูบผอมลงไปรอบหนึ่ง

“เคลียร์ยอดจบหมดแล้วใช่ไหม” ถังจินเหอเงยหน้าถามเขาเมื่อเห็นว่าเขากลับมาแล้ว