กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 166 ทะลวงเส้นชีพจรเริ่นตู
ห่านไม่พูดถึงก็คงไม่ได้ แค่เธอเข้าใกล้มัน มันก็ยืดคอมาจิกมือเธอแล้ว
หลายคนถูกจิกเข้าให้จนเจ็บแทบขาดใจ
หลังจากกินข้าวเสร็จ เฟิงเจี้ยนชิงและพวกที่ตามมาทีหลังต่างยืนดูพวกเขาจับสัตว์เงียบ ๆ บ้างก็คอยเตือนเป็นครั้งคราว
ท่านปู่เผยและพวกเขาก็ไม่ต่างกัน มือถูกห่านจิกเข้าให้ แม้ผิวจะไม่แตกแต่ก็เจ็บนะ!
“ช่วงเช้ายังจับง่ายอยู่เลย ทำไมช่วงบ่ายถึงฉลาดขึ้นมาได้ เห็นคนเป็นไม่ได้ต้องวิ่งหนีตลอด?” ท่านปู่ซูพึมพำด้วยความไม่เข้าใจ
ท่านผู้เฒ่าเซวี่ยพูดหอบหายใจ “รอบนี้เล่นเอาคนแก่อย่างฉันเหนื่อยแทบแย่!”
“หรือพวกเราไม่จับกันแล้วดีไหม?” ท่านผู้เฒ่าจินเช็ดเหงื่อพลางเสนอความเห็น