กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 121 ฉันรักเงิน เงินรักฉัน
เผยจืออี้สบเข้ากับดวงตาที่ดูยิ้มก็ไม่ใช่ไม่ยิ้มก็ไม่เชิงของถังจินเหอ ใบหน้าก็ร้อนผ่าว “เถ้าแก่คะ ฉันแค่อายค่ะ”
“ฉันทำงานที่นี่ ไม่เพียงได้รับสวัสดิการพนักงาน ยังซื้อของให้ที่บ้านมากมาย เกรงใจเกินไปแล้วค่ะ”
“มีอะไรต้องเกรงใจ ถ้าคุณไม่ซื้อ แล้วฉันจะหาเงินมาจากไหน” ถังจินเหอย้อนถาม “ลองดูสิว่าในฟาร์มมีคนงานกี่คน ทุกเดือนฉันต้องจ่ายค่าจ้างตั้งเท่าไหร่ ถ้าพวกคุณไม่ซื้อสินค้าของฉัน แล้วฉันจะเอาเงินที่ไหนมาจ่ายค่าจ้าง”
เผยจืออี้จะดูไม่ออกได้อย่างไรว่าคำพูดนี้ถังจินเหอต้องการปลอบใจ เงินที่เธอจ่ายไปแต่ละครั้ง รวมกันทั้งเดือนยังไม่พอจ่ายค่าจ้างคนงานแม้แต่ครึ่งเดียวเลยด้วยซ้ำ