ตอนที่ 90 เอ่ยปากอย่างหน้าไม่อาย

ตอนที่ 90 เอ่ยปากอย่างหน้าไม่อาย

ด้านนอกมืดมิดสนิท นอกจากแสงรุ่งอรุณเพียงเล็กน้อยที่ขอบฟ้าแล้ว ก็ไม่เห็นสีสันอื่นใดอีกเลย

ทว่าที่หน้าประตูบ้านของเธอกลับมีคนยืนอยู่ไม่น้อย พวกเขายืนเงียบสนิท ไม่มีแม้แต่สุ้มเสียงใดเล็ดลอดออกมา

ถังจินเหอปิดประตูเบา ๆ แล้วเปิดออกอีกครั้ง เมื่อแน่ใจว่าไม่ได้ตาฝาด เธอจึงถูมือเดินออกมา “คุณลุงคุณป้าคะ มากันแต่เช้าขนาดนี้เลยหรือ ยังไม่ถึงเวลาเริ่มงานเลยนะคะ!”

คุณปู่คุณย่าอายุมากแล้วนอนน้อยเธอยังพอเข้าใจ แต่คนตรงหน้าพวกนี้อายุอานามพอ ๆ กับพ่อของเธอแล้วนะ ยังจะนอนไม่หลับกันอีกหรือ?

“พวกเรามาจากหมู่บ้านหวงซานข้าง ๆ ครับ เมื่อวานเลขาธิการซินจดชื่อทุกคนไว้ พวกเราคิดว่าจะเสียงานของเจ้านายไม่ได้ ก็เลยรีบมาแต่เช้าครับ”