เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 234 ร้อนตัวเสียจริง...
หลังจากคุยโทรศัพท์กับอู๋ซินหยวนเสร็จ หลินลั่วชิงก็โทรหาซือเจิ้งต่อทันที
เขาถามซือเจิ้งด้วยรอยยิ้ม “พี่เจิ้งครับ ทางผมมีภาพยนตร์เรื่องหนึ่งที่ค่อนข้างดี พี่อยากลองดูไหมครับ?”
ช่วงหลายวันก่อนซือเจิ้งยุ่งมาก เพิ่งจะมีเวลาว่างติดตามละครในตอนนี้ เขาเพิ่งเปิด “แสงสว่าง” ดูไปไม่ถึงสองตอน ก็ได้รับโทรศัพท์จากหลินลั่วชิงเสียก่อน
เขาค่อนข้างเชื่อมั่นในสายตาการเลือกบทของหลินลั่วชิง อีกอย่าง ด้วยชื่อเสียงของหลินลั่วชิงในตอนนี้ กองถ่ายที่ติดต่อมาหาเขาก็น่าจะมีคุณภาพดีไม่น้อย
ซือเจิ้งจึงกดหยุดละครเรื่อง “แสงสว่าง” ชั่วคราว แล้วถามว่า “ละครโทรทัศน์หรือภาพยนตร์?”
“ภาพยนตร์ครับ” หลินลั่วชิงตอบ “แต่ผู้กำกับคนนี้ไม่ได้มีชื่อเสียงอะไรมากนักนะครับ ถึงอย่างนั้นพี่เจิ้งวางใจได้ ผมเคยดูผลงานของเขาแล้ว ฝีมือการกำกับดีมาก บวกกับบทภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ดีมากด้วย น่าเชื่อถือทีเดียว ผมถึงอยากชวนพี่มาร่วมงานกันครับ”
“ได้สิ” ซือเจิ้งตอบอย่างตรงไปตรงมา “ในเมื่อนายมองเขาในแง่ดีขนาดนี้ ฉันก็เชื่อเขาเหมือนกัน จะเปิดกล้องเมื่อไหร่ นายบอกเวลามาได้เลย ฉันจะไปคุยกับผู้จัดการ”
“น่าจะช่วงเดือนตุลาคมหรือพฤศจิกายนครับ ภาพยนตร์เรื่องนี้ซิงอี้เป็นผู้ลงทุน เพราะฉะนั้นค่าตัวของพี่อาจจะต่ำหน่อยนะครับ” หลินลั่วชิงพูดอย่างเกรงใจ
ซือเจิ้งหัวเราะ ก่อนจะแกล้งหยอกเขา