เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 205
เมื่อหลินเฟยได้ยินจี้เล่ออวี๋บอกว่าจี้อวี่เซียวตื่นแล้ว เขาก็แอบถอนหายใจอย่างโล่งอก
ถึงอย่างไรเขาก็ยังเป็นเด็ก นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นใครสักคนนอนหลับยาวนานขนาดนี้ ยิ่งจี้เล่ออวี๋เอาแต่เป็นห่วงไม่หยุด ก็ยิ่งทำให้เขาพลอยกังวลและสงสัยไปด้วย
โชคดีที่ตอนนี้จี้อวี่เซียวตื่นแล้ว หลินเฟยจึงวางใจลงได้บ้าง
เมื่อจี้เล่ออวี๋เข้ามาขัดจังหวะเช่นนี้ จี้อวี่เซียวก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าลูกชายทั้งสองคนยังเป็นห่วงเขาอยู่
ตอนนี้จี้เล่ออวี๋ได้เจอเขาแล้ว แต่หลินเฟยยังไม่ได้เจอ ดังนั้นไปกินข้าวกับเด็กทั้งสองคนก่อนดีกว่า จะได้ทำให้พวกเขาสบายใจ
ส่วนเรื่องที่ต้องอธิบาย อย่างไรเสียเขากับหลินลั่วชิงก็ยังมีเวลา รอจนถึงก่อนนอนคืนนี้แล้วค่อยพูดก็ยังทัน
“เราไปหาเฟยเฟยกับเสี่ยวอวี๋กันก่อนเถอะ” เขาบอกหลินลั่วชิง
หลินลั่วชิงพยักหน้า ก่อนจะนึกขำท่าทางรู้มากเกินวัยของจี้เล่ออวี๋จนอดหัวเราะออกมาไม่ได้
“เด็กคนนี้รู้มากเกินวัยจริง ๆ”