เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 198
จี้เจิ้นหงมาถึงไม่ถือว่าสายมากนัก ทันทีที่เดินเข้าประตู เขาก็เห็นจี้อวี่เซียวนั่งอยู่ตรงตำแหน่งประธาน จึงชะงักไปครู่หนึ่ง จี้เจิ้นเกาที่เดินตามหลังมาก็หยุดฝีเท้าเช่นกัน
“เป็นอะไรไป พี่ใหญ่?”
จี้เจิ้นหงไม่ตอบ เขาเดินเข้าไปเงียบ ๆ จี้เจิ้นเกาจึงเพิ่งสังเกตเห็นจี้อวี่เซียวที่กำลังมองมาทางพวกเขา
ชายหนุ่มสวมชุดสูทตัดเย็บอย่างประณีต อาจเพราะเก็บตัวอยู่แต่ในบ้านเป็นเวลานาน ไม่ค่อยได้สัมผัสแสงแดด ผิวของเขาจึงขาวซีดจนดูคล้ายคนป่วย แต่กลับยิ่งขับให้มีบุคลิกสูงส่งและหยิ่งทะนงอย่างสง่างาม ราวกับคุณชายผู้สูงศักดิ์ที่ไม่ข้องเกี่ยวกับเรื่องทางโลก
จี้เจิ้นเกาไม่ได้พบจี้อวี่เซียวมานาน พอเห็นเขาในวันนี้ก็รู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง
“อวี่เซียว ทำไมถึงมาที่นี่ล่ะ?”
“ผมมาไม่ได้เหรอครับ?”
จี้อวี่เซียวยังคงตอบด้วยประโยคเดิม
จี้เจิ้นเกาหัวเราะ