เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 173 ของขวัญวันเกิดจากประธานจี้
เมื่อได้ยินคำพูดของเขา ใบหน้าของหลินลั่วชิงก็แดงขึ้นทันที
เขาอดไม่ได้ที่จะหลุบตาลง จี้อวี่เซียวจูบริมฝีปากของเขา ค่อย ๆ จูบอย่างอ่อนโยนครั้งแล้วครั้งเล่า จนหัวใจของหลินลั่วชิงเต้นแรงขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ทุกครั้งที่ถูกจูบ
เขาค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้า ใช้ริมฝีปากคลอเคลียริมฝีปากของอีกฝ่ายเบา ๆ ก่อนจะค่อย ๆ จูบตอบ
จูบของเขาร้อนแรงและเนิ่นนาน ราวกับเถาวัลย์ที่พันเกี่ยวอยู่กับร่างของจี้อวี่เซียว
จี้อวี่เซียวโอบกอดเขาไว้ จูบเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนริมฝีปากของหลินลั่วชิงแทบจะบวม จึงยอมผละออกอย่างอาลัยอาวรณ์ในที่สุด
หลินลั่วชิงมองเขา ยังคงจมอยู่กับความดีใจที่อีกฝ่ายยืนขึ้นได้
เขารีบลงจากเตียง จับมือทั้งสองข้างของจี้อวี่เซียวแล้วพูดว่า
“คุณลุกขึ้นยืนให้ผมดูอีกทีสิ”
จี้อวี่เซียวไม่ได้ปฏิเสธ เขาปล่อยมือหลินลั่วชิง ตั้งใจจะใช้กองหนังสือบนโต๊ะข้างเตียงช่วยพยุงตัว แต่หลินลั่วชิงกลับจับมือเขาไว้แน่น