เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 162 เซ็นสัญญากับฉินหรูอวิ๋น หยางเฟิงถูกไล่ออก
อู๋ซินหยวนไม่สนใจเขา เดินไปหาหลินลั่วชิงแล้วพูดกับเขาสองสามประโยค
หลินลั่วชิงพยักหน้า ก่อนพูดเสริมว่า “คนแบบเขาไม่เหมาะจะเป็นผู้จัดการส่วนตัว ถ้าทำได้ ก็ช่วยให้เจ้านายไล่เขาออกไปด้วยเลยนะครับ”
“ได้” อู๋ซินหยวนตอบรับ
“ไปกันเถอะ” เขาเหลือบมองหยางเฟิง
หยางเฟิงเดินออกจากห้องพักนักแสดงด้วยความโกรธ ก่อนเดินนำไปข้างหน้า
ฉินหรูอวิ๋นเดินตามอู๋ซินหยวนออกไปด้วยกัน
ก่อนออกจากห้อง เธอหันกลับไปมองหลินลั่วชิงที่ยังยืนอยู่ด้านใน หลินลั่วชิงส่งยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน
ทันใดนั้น คำพูดที่เขาเพิ่งพูดไปก็ดังก้องขึ้นในหูของฉินหรูอวิ๋น
ความจริงเธอจำไม่ได้แล้วว่าตัวเองเริ่มพูดคำว่าขอโทษอยู่ตลอดเวลาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่เมื่อพูดจนเคยชิน ก็ไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติอีก