กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 137
หลังจากอาบน้ำให้หลินเฟยเสร็จ หลินลั่วชิงก็ไปห้องนอนข้าง ๆ เพื่อช่วยจี้เล่ออวี๋อาบน้ำต่อ
พอจี้เล่ออวี๋รู้ว่าทั้งสองแอบอาบน้ำกันโดยไม่พาเขาไปด้วย ก็ทำปากยื่นอยู่นาน ส่งเสียงฮึดฮัดใส่หลินลั่วชิงอย่างน้อยอกน้อยใจ
หลินลั่วชิงต้องปลอบอยู่นานกว่าจะทำให้เขาอารมณ์ดีขึ้น และเชื่อว่าตัวเองเพียงอยากใช้เวลาตามลำพังกับเด็กทั้งสองคนทีละคนเท่านั้น
“หนูไม่อยากอยู่กับพ่อสองต่อสองสักพักเหรอ?” เขาถามจี้เล่ออวี๋
จี้เล่ออวี๋จึงหยุดส่งเสียงฮึดฮัดเหมือนลูกหมู ก่อนพยักหน้าอย่างว่าง่าย
“อยากครับ”
“เห็นไหมล่ะ?”
หลินลั่วชิงขยิบตาให้เขา
“พ่อก็เหมือนกัน พ่อก็อยากใช้เวลากับพวกหนูทีละคนบ้างนี่นา”