กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 135
จี้อวี่เซียวสังเกตเห็นสายตาของหลินลั่วชิง จึงหันกลับไปมองอย่างสงสัย ก่อนพบว่าหลินเฟยกำลังมองมาทางพวกเขา
จี้อวี่เซียว “…”
นี่คงเป็นเรื่องน่าอึดอัดใจที่สุดของการที่พ่อแม่นอนร่วมเตียงกับลูกสินะ
จี้อวี่เซียวยิ้ม แล้วยิ้มอีกครั้ง พยายามทำให้ตัวเองดูไม่กระอักกระอ่วนจนเกินไป
“อรุณสวัสดิ์ เฟยเฟย”
“อรุณสวัสดิ์ครับ” หลินเฟยตอบเรียบ ๆ
“น้าเขยไปล้างหน้าล้างตาก่อนนะ”
จี้อวี่เซียวพยักหน้าเล็กน้อย
“ครับ” หลินเฟยตอบ