เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 123
หลังวันหยุดปีใหม่สิ้นสุดลง จี้เล่ออวี๋กับหลินเฟยก็กลับไปโรงเรียน ส่วนหลินลั่วชิงก็กลับไปทำงานที่บริษัทเช่นกัน
สุดท้ายเฉินลี่เหว่ยก็เกลี้ยกล่อมซูถงไม่สำเร็จ ได้แต่จากไปเพียงลำพังอย่างหมดท่า
หลินลั่วชิงหัวเราะเยาะเรื่องนี้ แต่ไม่ได้หัวเราะต่อหน้าอีกฝ่าย เขาไม่คิดจะเสียเวลาพัวพันกับเฉินลี่เหว่ยอีก เพราะเขาใช้ประโยชน์จากอีกฝ่ายจนบรรลุผลตามที่ต้องการแล้ว แค่นั้นก็เพียงพอ
ซูถงมาหาหลินลั่วชิงเพื่อพูดคุยเรื่องต่อสัญญา
“ตอนนี้คุณยอมต่อสัญญาแล้วเหรอ?” หลินลั่วชิงถามอย่างประหลาดใจและดีใจ
เขานึกว่าซูถงจะรอจนถึงเดือนกันยายนปีนี้ หลังจากประเมินสถานการณ์เสร็จแล้ว ถึงค่อยตัดสินใจว่าจะต่อสัญญากับเขาหรือไม่เสียอีก
“ก่อนหน้านี้ผมแค่ขี้เกียจผัดวันประกันพรุ่ง ไม่อยากมาจัดการเรื่องนี้สักที ผมไม่ได้คิดจะย้ายบริษัทอยู่แล้ว” ซูถงตอบอย่างเกียจคร้าน
หลินลั่วชิงประหลาดใจ
“แล้วตอนนั้นคุณยังบอกว่ากำลังคิดว่าจะไปบริษัทอื่นดีไหม จงใจขู่ให้ผมตกใจเหรอ?”