กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 108
อู๋ซินหยวนไปส่งหลินลั่วชิงที่หน้าโรงเรียนประถม เขาไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติม ก่อนจะขับรถจากไป
ลั่วเจียเห็นหลินลั่วชิงมาก็ยิ้มแล้วถามว่า
“ทำไมวันนี้ถึงไม่อยู่บ้านล่ะ?”
“ออกไปทำธุระมานิดหน่อยครับ” หลินลั่วชิงตอบ
ลั่วเจียพยักหน้า
ระหว่างที่ทั้งสองกำลังคุยกัน หลินเฟยกับจี้เล่ออวี๋ก็เดินออกมาจากประตูโรงเรียนพอดี
ทั้งสองยังคงจับมือกันเหมือนเดิม
หลินลั่วชิงมองแล้วอดยิ้มไม่ได้ เขายังจำได้ว่าตอนที่ไปรับหลินเฟยกับจี้เล่ออวี๋ในช่วงแรก เด็กทั้งสองต่างก็เดินกันตามลำพัง
หลินเฟยเป็นคนที่เคยชินกับการอยู่คนเดียวมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ไม่คิดอยากมีเพื่อน