กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 104
จี้เล่ออวี๋รับกล่องมาอย่างดีใจ ก่อนจะเปิดออกทันทีแล้วหยิบลูกแก้วคริสตัลที่อยู่ด้านในออกมา
ลูกแก้วคริสตัลใสกระจ่าง เกล็ดหิมะสีขาวโปรยปรายลงบนพื้น บนหลังคาบ้านไม้หลังเล็ก และบนตัวลูกแมว
จี้เล่ออวี๋หมุนลูกแก้วเล็กน้อย ก็เห็นแสงไฟสว่างขึ้นภายในบ้านไม้ ลูกแมวกระโดดโลดเต้นอยู่บนพื้นหิมะ ท่ามกลางหิมะที่โปรยปรายอย่างหนัก แต่บ้านไม้หลังนั้นกลับดูอบอุ่นเหลือเกิน
เหมือนบ้านของเขาเลย
จี้เล่ออวี๋มองภาพตรงหน้า หัวใจเต็มไปด้วยความสุข
เขาถามว่า
“แล้วน้าของพี่ล่ะ?”
“พ่อเธอเรียกไปแล้ว”
“พ่อฉันก็มาด้วยเหรอ?”