กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 80 “ผมก็ว่าหวานเหมือนกัน”
หลินเฟยมองจี้เล่ออวี๋ที่กำลังกอดตัวเองทำท่าเหมือนจะร้องไห้ด้วยความจนใจอยู่บ้าง
“ก็ได้ พี่จะลงไปกินข้าวเช้าเป็นเพื่อน”
พูดจบเขาก็เปิดผ้าห่มแล้วลงจากเตียง
“แต่พี่ก็ยังไม่ต้องไปโรงเรียนอยู่ดีนี่นา” จี้เล่ออวี๋พูดอย่างน้อยใจ
“เมื่อวานใครกันที่บอกว่าผมรักโรงเรียน โรงเรียนก็รักผม?” หลินเฟยถาม
จี้เล่ออวี๋ “…”
คำพูดเหลวไหลแบบนั้นพี่ก็เชื่อด้วยเหรอ?
ปกติพี่ไม่เคยเชื่อไม่ใช่หรือไง?!
จี้เล่ออวี๋ส่งเสียง “ฮึ” ก่อนหันหลังเดินกลับห้องนอนของตัวเอง รีบแปรงฟัน ล้างหน้า เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วลงไปกินข้าวพร้อมหลินเฟย