เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 75 ถอนตัวจากโรงเรียน
โทรศัพท์เครื่องนั้นเป็นหนึ่งในสิ่งของไม่กี่ชิ้นที่หลินลั่วซีทิ้งไว้ให้หลินเฟย และเป็นของที่เขาสามารถพกติดตัวไปไหนมาไหนได้ หลินเฟยจึงทะนุถนอมมันมาโดยตลอด พกติดตัวทุกวัน แต่กลับต้องมาถูกกล่าวหาว่าเป็นขโมยเพราะโทรศัพท์เครื่องนี้ แถมยังถูกแย่งไปและทำตกพื้นอีกด้วย
แม้แต่หลินลั่วชิงเองยังรู้สึกโกรธ แล้วนับประสาอะไรกับหลินเฟยที่เป็นคนเจอเรื่องนี้ด้วยตัวเอง จึงไม่แปลกเลยที่เขาจะลงมือเมื่อจางเสี่ยวซงเข้ามาหาเรื่องอีกครั้ง
เมื่อได้ยินคำถาม หลินเฟยก็หยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋า
ตัวเครื่องไม่ได้เสียหายอะไร มีเพียงเพชรประดับบนเคสโทรศัพท์ที่หลุดไปหนึ่งเม็ด หลินเฟยเก็บมันขึ้นมาได้ด้วย ตอนนี้จึงหยิบออกมาให้หลินลั่วชิงดูพร้อมกัน
หลินลั่วชิงมองโทรศัพท์กับเพชรสีชมพูเม็ดเล็กในมือของเขา ก่อนก้มลงหอมแก้มเด็กชายแล้วปลอบว่า
“ไม่เป็นไรนะ พอกลับบ้านแล้วน้าจะเอากาวมาติดให้ รับรองว่าเหมือนเดิมทุกอย่างเลย”
หลินเฟยพยักหน้า
ความจริงเขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับเรื่องนี้มาสักพักแล้ว
นอกจากความโกรธในชั่วขณะที่จางเสี่ยวซงแย่งโทรศัพท์ไปจนมันตกพื้น หลังจากตรวจดูจนแน่ใจว่าโทรศัพท์ไม่เป็นอะไร หลินเฟยก็กลับมาสงบนิ่งเหมือนทุกวันตั้งนานแล้ว