เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47 หึงหวง
จี้อวี่เซียวใช้คอมพิวเตอร์พิมพ์บทละครออกมาให้หลินลั่วชิง
“มีแค่นี้เหรอ?”
“อืม” หลินลั่วชิงหยิบกระดาษขึ้นมา “ปกติบทละครที่ส่งมาให้อ่านพิจารณาจะค่อนข้างบาง มีเนื้อหาแค่ช่วงสองสามตอนแรกเท่านั้น พอตกลงรับเล่นแล้ว กองถ่ายถึงจะส่งบทที่เหลือมาให้”
แน่นอนว่าถ้ากองถ่ายหมายตาตัวคุณไว้ตั้งแต่แรก ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
แต่เจ้าของร่างเดิมเป็นนักแสดงที่เข้าวงการมาสองปีแล้วก็ยังแทบไม่ต่างจากคนธรรมดาที่ไม่มีชื่อเสียง ย่อมไม่มีทางได้รับการปฏิบัติแบบนั้น
จี้อวี่เซียวยื่นมือไปขอบทละครจากหลินลั่วชิง ก่อนหยิบเครื่องเย็บกระดาษมาเย็บกระดาษทั้งหมดเข้าด้วยกันให้เขา
“หวังว่าบทเรื่องนี้จะดีนะ” เขาพูด
“ผมก็หวังอย่างนั้น” หลินลั่วชิงยิ้ม
จี้อวี่เซียวมองรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาด้วยแววตาอ่อนโยน