กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 40 การหยั่งเชิงของหลินลั่วชิง
“ผมก็ว่าอยู่ ทำไมห้องของเสี่ยวอวี๋ถึงไม่มีคน ที่แท้ก็มาอยู่นี่เอง” หลินลั่วชิงเอ่ยขึ้น
จี้เล่ออวี๋หันกลับมาแล้วยิ้มให้เขาอย่างว่านอนสอนง่ายและน่ารัก
“ผมมาเล่นกับพี่หลินเฟยครับ”
“ใกล้ถึงเวลาอาบน้ำนอนแล้ว ใครจะอาบก่อนดี?”
หลินลั่วชิงมองจี้เล่ออวี๋ ก่อนหันไปมองหลินเฟย
หลินเฟยกำลังอ่านหนังสืออย่างเพลิดเพลิน ไม่อยากถูกขัดจังหวะในเวลานี้ จึงเป็นฝ่ายพูดขึ้นเองอย่างที่ไม่ค่อยได้เห็นนัก
“ให้เขาอาบก่อนก็ได้ครับ ผมขออ่านตรงนี้ให้จบก่อน”
หลินลั่วชิงไม่มีความเห็นขัดข้อง เขาหันไปมองจี้เล่ออวี๋ เป็นสัญญาณให้เดินมาหา
จี้เล่ออวี๋ไม่มีทางเลือก ได้แต่ถอนหายใจ ก่อนลงจากเตียงแล้วเดินไปหาหลินลั่วชิง