เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 3 พญายมน้อยหน้าเย็น
เมื่อหลินลั่วชิงได้รับคำตอบยืนยัน ก็เท่ากับว่าเขาได้รับป้ายคุ้มกันความตาย สามารถกระโดดออกจากสมุดบันทึกแห่งความตายของจี้เล่ออวี๋ได้แล้ว
เขาอารมณ์ดีขึ้นมาก ตอนออดิชันจึงยิ่งทุ่มเทกับการแสดง แสดงได้สะเทือนฟ้าสะเทือนดิน น่าเศร้าซาบซึ้งจนผู้คนต้องหลั่งน้ำตา ไม่เพียงตัวเขาเองจะร้องไห้ฟูมฟายทั้งน้ำตาและเสียงสะอื้น แม้แต่เจ้าหน้าที่ที่สัมภาษณ์ก็เกือบจะร้องไห้ตามไปด้วย
ผู้ช่วยผู้กำกับที่รับผิดชอบการออดิชันถามเขาสองสามคำถาม ก่อนบอกตามธรรมเนียมให้กลับไปรอการแจ้งผล
หลินลั่วชิงก็ไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติม เพราะการตัดสินใจเลือกนักแสดงสักคนเข้ารับบทหนึ่งนั้นมีปัจจัยให้พิจารณามากมายเหลือเกิน ไม่ใช่แค่รูปลักษณ์กับฝีมือการแสดง แต่ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือกลุ่มทุนที่สนับสนุนอยู่เบื้องหลัง
เขาผ่านการออดิชันมามากมายจนเข้าใจความซับซ้อนเบื้องหลังเรื่องเหล่านี้ดี และเรียนรู้ที่จะทำใจให้สงบมานานแล้ว
ดังนั้นหลินลั่วชิงจึงกล่าวขอบคุณอย่างสุภาพ ก่อนออกจากห้องสัมภาษณ์
เมื่อออกจากห้อง เขาก็เดินตรงไปยังลิฟต์ด้วยฝีเท้าสบาย ๆ ตั้งใจจะกลับบ้านไปพักผ่อนสักหน่อย เพราะในช่วงเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงสั้น ๆ นี้ เขาผ่านเรื่องราวมามากเกินไปจริง ๆ!
แต่พูดก็พูดเถอะ บ้านของเจ้าของร่างเดิมอยู่ที่ไหนกันนะ?
ขณะที่กำลังคิด ชื่อสถานที่แห่งหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในสมองโดยอัตโนมัติ