เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จี้อวี่เซียวคิดไม่ถึงเลยว่าวันนี้จี้เล่ออวี๋จะร้องไห้ด้วย!
เขามองจี้เล่ออวี๋ด้วยความประหลาดใจ "ลูกร้องไห้เหรอ?"
จี้อวี่เซียวพลันเป็นห่วงขึ้นมาอีกครั้ง "ทำไมถึงร้องไห้? เขาทำอะไรอีก?"
จี้เล่ออวี๋: ...
จี้เล่ออวี๋มองท่าทางเป็นห่วงของเขา ก็ไม่อาจบอกได้ว่าตัวเองแค่แกล้งร้องไห้ เพื่อทำให้ตนอยู่ในสถานะที่ไม่มีทางเสียเปรียบ
เขาหวังมาโดยตลอดว่าในสายตาของจี้อวี่เซียว ตัวเองจะเป็นเด็กดี น่ารัก ไร้เดียงสาและบริสุทธิ์
เรื่องอย่างการแกล้งร้องไห้นั้น ต่อให้ตีเขาจนตาย เขาก็ไม่มีทางให้จี้อวี่เซียวรู้เด็ดขาด
ดังนั้นจี้เล่ออวี๋จึงพูดอย่างน้อยอกน้อยใจว่า "เขาบอกว่าผมเป็นเด็กไม่ดี บอกว่าผมน่ารำคาญ แล้วยังไปฟ้องคุณลุงผู้ใหญ่บ้านอีก ตอนนั้นผมน้อยใจมาก เลยกลั้นน้ำตาไม่อยู่ครับ"
ระหว่างพูด เขาก็ลอบสังเกตสีหน้าของจี้อวี่เซียวอย่างระมัดระวัง
เมื่อจี้อวี่เซียวได้ยินเช่นนั้น ก็รู้สึกปวดใจขึ้นมาทันที