กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 152 กำลังแต่งเรื่องอยู่
“คนพวกนี้ที่คุณพูดถึงมีอะไรที่เหมือนกันบ้าง?”
ฉีหย่วนขัดจังหวะคำพูดพร่ำเพรื่อของหมอมาเลนในช่วงจังหวะที่เขาหยุดพักหายใจ
หมอมาเลนหยิบเนื้อย่างไม้สุดท้ายขึ้นมาจากจานแล้วเลิกคิ้วใส่เขา “คนและสัตว์ประหลาดจำนวนมาก หากรัฐบาลอนุญาตก็จะร่วมมือกับหน่วยงานทางการในการรับซื้อ แต่ถ้าไม่ได้รับอนุญาตก็จะรับซื้อชิ้นส่วนสัตว์ประหลาดในนามอื่น ส่วนประเทศหรือภูมิภาคเล็ก ๆ นั้นจะวุ่นวายกว่ามาก”
“มีอีกไหม?”
“ไม่มีแล้ว โลกมันวุ่นวายขนาดนี้ พวกระดับสูงอาศัยประชาชนผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดมาได้ พอเริ่มสบายก็เริ่มลืมเลือน...”
ฉีหย่วนกระตุกมุมปาก “นอนเถอะ”