Chapter 0029

⬢⬢⬢

ตอนที่ 29 กังวลนิดหน่อย แต่ไม่มากนัก

ฉากละครฉากนี้กินเวลานานเกินไปหน่อย

ฉีหย่วนพบว่าเขาไม่ควรคาดหวังให้ลวี่เฉิงแก้ปัญหาได้ ถึงอย่างไรลวี่เฉิงก็เป็นแค่เจ้าห่านนำโชคเท่านั้น

เขาทำได้เพียงเอ่ยปากอย่างจนใจ “ไม่เห็นหรือไงว่าเธอไม่เต็มใจ? จะให้ฉันเรียกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยแถวนี้มาไหม?”

เหล่าลูกน้องมองไปที่พี่ใหญ่ เห็นเขาทำหน้าตาดุร้ายราวกับคิดจะลงมือชกต่อย จึงพุ่งเข้าไปพร้อมกัน

บางคนปิดปาก บางคนกอดแขน บางคนก็เกาะขาไว้

“พี่ใหญ่ ช่างเถอะน่า ฟ้าหลังฝนย่อมมีสิ่งที่ดีกว่า”

“ใช่ครับพี่ใหญ่ ไม่เห็นจำเป็นต้องเอาชีวิตไปแขวนไว้กับต้นไม้ต้นเดียวเลย”

“ดูดี ๆ สิ หน้าตาก็ธรรมดาออก”