Chapter 0012

⬢⬢⬢

ตอนที่ 12 กระจกผีและผีอาฆาต

ฉีหย่วนพลิกอ่านหน้าถัดไปเรื่อย ๆ เนื้อหาทั้งหมดวนเวียนอยู่กับการเปรียบเทียบ ความลังเล และการเปรียบเทียบซ้ำไปซ้ำมา

สุดท้ายน่าจะเลือกได้สักแห่งแล้วย้ายออกไป

ฉีหย่วนคาดเดา

กระดาษในมือแม้จะเหลืออยู่ไม่น้อย แต่ครึ่งหลังของสมุดกลับว่างเปล่า

เขาเพียงแค่เปิดอ่านเพื่อฆ่าเวลาเท่านั้นจึงไม่ได้ดูอย่างละเอียด ถึงจะรู้สึกว่าบันทึกช่วงหลังดูขัด ๆ ไปบ้าง แต่ฉีหย่วนก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ

หน้ากระดาษถูกพลิกไปเรื่อย ๆ จนถึงหน้าสุดท้ายที่มีเพียงประโยคเดียว

【ชอบอ่านบันทึกของฉันขนาดนั้นเลยเหรอ?】

ฉีหย่วนรู้สึกหนังหัวชาหนึบ ความเย็นเยียบแล่นพล่านจากก้นบึ้งของหัวใจจนเกือบจะขว้างสมุดเล่มนั้นทิ้งไป